17.4.08

Սնանկացած պետություն թե՞ թալանված ժողովուրդ

ՀԱՅԿ Ն.

Տիգրան Սարգսյանի վարչապետական առաջին հրովարտակը վերաբերում էր գազի գների մոտ 70% բարձրացմանը: Ըստ նրա պատճառը այն է, որ պետությունը այլևս չի սուբսիդավորելու բնական գազը: Սրանից կարել է միայն մի ենթադրություն անել, որ ներկայիս ճգնաժամային վիճակում, երբ ամեն մի փոքրիկ տհաճություն ավելի է գրգռում ժողովրդին, պետության հնարավորությունները չեն ներում վճարելու այդ 70%:

Նաև մի կողմ դնելով այն փաստը, որ Ռուսաստանին տրվող այդ վճարները գալիս էին հենց նույն՝ Ռուսաստանին վաճառված Հրազադնի Էլեկտրակայանի 5-րդ բլոկից ստացված գումարներից, հանգում ենք այն հետևության, որ այսօր Հայաստանը գտնվում է ֆինանսապես սնանկ վիճակում:

Նկատի ունենալով, որ պետություն կոչեցյալ վերացական մարմինը հենց ժողովուրդն է և այսպիսով պետությանը պատկանող ամեն մի բան հանրային սեփականություն է, ապա կարող ենք ասել, որ հանրությունը հասցվել է ֆիանանսական սնանկության: Եթե նայենք վերջին 10 տարիներին կտեսնենք, որ Հայաստանը և հետևաբար Հայաստանի քաղաքացիները համարյա չունեն ոչ մի հանրային գույք:

Տելեկոմը, քիչ թե շատ պիտանի գործարանները, երկաթուղին, օդային ինֆրաստրուկտուրան, ոսկու պահուստները, ատոմակայանի կառավարումը, հանքերը, էլ-ցանցը այլևս չեն պատկանում Հայաստանի հանրությանը: Բոլորը փոշիացվել են, այնինչ կարելի էր զարգացնել:

Այո, հասկանալի է, որ ներդրումները հարկավոր են և որոշ դեպքերում մասնակի մասնավորեցումը կարող է լուծել դա, բայց ինչպես կարելի է օտարել հանրության սեփականությունը առանց նրա կարծիքն ու համաձայնությունը ունենալու:

Այսինքն ՔոչարյանաՍեռժական ռեժիմը թալանեց ժողովրդին: Ո՞րտեղից կարելի է գտնել ավազակապետության ավելի վառ ապացույց :

3 comments:

Anonymous said...

qaghaqaciakan anhnazandutyan hzor aliqner@ cncum en

hianum em hamazhoghovrdakan sharzhman maqrutyamb, imastnutyamb, qajutyamb, kamqov, andznazohutyamb, yev xonarhvum ir nerkayacucichneri arjev

@ndvzum em mardaspan chishxanutyunneri brnakalutyan dem, yev vorpes boghoqi cuyc shprtum kompozitorneri miutyan andamutyan hangamanqs qocharyanaserzhakan avazakapetutyan tchakatin

tigran tahmizyan

april 17, 2008
los anjeles

Դավիթ Կ said...

ԽԱՂԵՐ ԵՎ ԻՐԱԿԱՆՈւԹՅՈւՆ

Խաղում են Կառավարություն:
Խաղում են Կոալիցիա:
Խաղում են Վեհափառություն:

Ավազակապետերը երեւակայությունից կաղում են: Իսկ նրանց տարատեսակ խորհրդականներն ու քարտուղարուհիները տկարամիտ են: Այդ իսկ պատճառով իրենց վարք ու բարքում նողկալիության աստիճանի կռահելի կեւորկովի օգնականներն ու տարբեր տրամաչափի պարտկոմները որոշել են բեմադրել «նոր կառավարություն» խաբկանք-բուֆոնադը: Ոգեշնչման աղբյուր են ծառայել, հավանաբար, ցածրորակ հնաոճ ամերկյան մարտաֆիլմերը, որտեղ միշտ լինում է չար ոստիկան (իմացիր. Քոչարյան), որը ծեծելով սատկացնում է կասկածկալներին (իմացիր. Ժողովրդի): Լինում է նաեւ բարի ոստիկան (իմացիր. Սերժ), որը մեղմիկ հոգնած հայացքով հորդորում է ծնկի գալ եւ չհասցնել գործը ծեծուջարդի: Ասել է թե դաժան անհավատին փոխարինելու է եկել խաղաղասեր, նախարարներին «դու» դիմող վերափոխիչը: Եկել է չեզոք ու բանիմաց կառավարիչների թիմով:

Արդյո՞ք դա այդպես է: Դատեք ինքներդ, թե ինչ կառավարություն ունենք.

 Հանրությանը բազմիցս ստած, անսկզբունքային քաղաքական հայացքներով կլանի կամատար վարչապետ, որի սեղանի սրբագիր գիրքն է Սերժի նախընտրական ցնորք-ծրագիրը
 Քոչարյանի Արմենչիկ, որին ջանասիրաբար փորձում են աշխատանքի տեղավորել որպես կառավարության նիստերի դահլիճի ինտերյերի լուռ պարագա
 Դեսպան Նալբանդյան, որին պաշտոն նվիրվեց «շնորհավորանք Սարկոզիից» հաջողված օպերացիայի համար
 Գենշտաբի Խաչատուրով, որին պաշտոն տրվեց նվիրվեց «մարտի 1-ի ջարդ» հաջողված օպերացիայի համար
 Կոալիցիոն հաճախորդներրի տոնավաճառ մանր-մունր պաշտոնների համար
 Անթիվ-անհամար նախարարությունների ստեղծում, որպեսզի ցանկացած ծախված վազգեն մանուկյան գործի դրվի կամ էլ դըհոլի պես ճամփորդի գոնդոլաների երկիր
 Միակիկների մարտնչող տգիտության հաղթական արշավ
 Կեղծ ընդդիմության գարնանային զորակոչ կազմակերպող Գեներալ Սյամո
 Գազի գների արձակում (երեւի թե Քոչարյանն իրեն արդեն Գազպրոմի հայաստանյան վասսալ է զգում` ձգտելով հաճոյանալ նոր շեֆին եւ ապահովել գերշահույթներ)
 Բյուջետային նվերներ ընտրություններում շատ ծախսված օլիգարխներին (մարզադաշտերում նախագահական բեսեդկաների եվրանորոգում):

Ահա սա է «նոր կառավարությունը»: Տնտեսական ահաբեկչության կառավարությունը:

Իսկ մարմնավաճառության այս խրախճանքին զուգահեռ կյանքն ընթանում է իր սովորական հունով.

 Ամայի քաղաքական դաշտ եւ հալածանքներ, քաղաքական զբոսնողների ոտնահետքերի արձանագրում
 Եթերազուրկ Գալա եւ հարկային ստուգումներ մամուլում
 Պատնեշված Ազատության հրապարակ եւ ձերբակալված Մյասնիկյան
 Ժողովրդի շարունակական պատանդացում …

Վերջում էլ կասեն, որ այս խամաճիկները ոչ միայն «կոալիցիոն», այլ նաեւ «վեհապառ» կառավարություն են: Վեհափառ, ուրեմն՝ քննադատությունից դուրս: Այնքան ժամանակ քանի դեռ այն չի դառնա ՕՐԵՆՔԻՑ դուրս:
Կդառնա մեր կամքով, մեր ուժերով, մեր պայքարով:

Haik said...

Հարգելի Տիգրան
Ժողովուրդը հաղթանակէլու է:
Երանի Ձեզ պես վեհություն ունենային նաև մյուս երաժիշտները:

Արխիվ